“Το έρημο φως” είναι ο 7ος δίσκος του τραγουδοποιού Στάθη Δρογώση και κυκλοφορεί από τη Minos EMI, a Universal Music Company.
Ο δίσκος περιέχει οκτώ εντελώς νέα τραγούδια μαζί με τα έξι παλιότερα που κυκλοφόρησαν ως singles τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Το “Έρημο Φως” είναι ο πιο σπαρακτικός και προσωπικός δίσκος του τραγουδοποιού. Πότε με χιούμορ αλλά και πότε με κλινική περιγραφή ο Στάθης μιλάει για τις αλλαγές της ζωής του στο διάστημα που μεσολάβησε από τον προηγούμενο ολοκληρωμένο δίσκο του έχει σήμερα.
Μιλάει για την πατρότητα, τον χωρισμό, για την μοναχικότητα αλλά και για την επανόρθωση και τη συγχώρεση.
Μέσα από αυτό τον δίσκο προσπάθησε να κλείσει τις πληγές του και να ξανααγαπήσει τη μουσική και τον εαυτό του.
Το έρημο φως είναι το φως που όταν όλα σβήνουν γύρω μας, αυτό συνεχίζει να μας δείχνει τον δύσκολο και όμορφο δρόμο προς την ίαση μας.
Ο δίσκος ξεκινάει με το παρά λίγο χιπ-χοπ τραγούδι “Ακόμα σε ξεχνώ” που μας βάζει στο κλίμα και αμέσως μετά ταξιδεύουμε “Δίχως στίγμα” μαζί με διονυσιακές Γκάιντες του Βαΐτση Χαρακοπίδη από τους ΘΡΑΞ ΠΑΝΚC.
Μας αγκαλιάζει ένα “Αεράκι” και τα απόνερα του καραβιού και συναντάμε τα “Άγρια πουλιά” που ψάχνουν για μια φωλιά αλλά δεν χάνουν το κουράγιο τους.
Γυρίζουμε στην πλατεία Νέας Σμύρνης και μιλάμε με τα “Μάτια” μας και αναπολούμε την χαμένη μας αγάπη κάθε “Σάββατο”.
Γινόμαστε ξανά παιδιά στο “Καρουζέλ” και κάνουμε “Όνειρα” το “Απομεσήμερο” χαμένοι στη ζέστη και στα φιλιά.
Τα βράδια μας επισκέπτεται το “Έρημο Φως“ που τρεμοφέγγει αλλά μας ζεσταίνει την καρδιά και βλέπουμε (Άσε με να δω) μέσα στην ψυχή των κοντινών μας ανθρώπων.
Μπαίνουμε σε άδεια παιδικά δωμάτια σαν “Μπαμπάδες μονάχοι” και σαν τα “Πετροχελίδονα” βουτάμε στον γκρεμό για να σωθούμε και βγαίνουμε στο “Παγκράτι” αγκαλιά με τους φίλους μας και το παραμύθι είχε καλό τέλος.
Στην διαδρομή αυτού του δίσκου μέσα σε 53 λεπτά ζούμε πολλές ζωές.
Πέφτουμε σηκωνόμαστε αλλά στο τέλος συγχωρούμε τον εαυτό μας και γινόμαστε καλύτεροι.
Η μουσική, η τέχνη πάντα θα μας σώζει στο τέλος.
Ο δίσκος δουλεύτηκε με πάρα πολλούς συνεργάτες. Η μουσική και οι στίχοι είναι του Στάθη εκτός από τα εξής τραγούδια:
- “Δίχως Στίγμα” (στίχοι του ποιητή Γιώργου Φερεντίνου)
- “Αεράκι” ( στίχοι του Βαγγέλη Μαρκαντώνη)
- “Καρουζέλ” ( στίχοι της Μαρίτας Αλημίση)
- “Πετροχελίδονα” (Στίχοι της Ουράνιας Πατέλη)
- “Στο Παγκράτι” ( Μουσική: Ελεονόρα Μανόνα – Στίχοι: Στάθης Δρογώσης)
Στον δίσκο ο Στάθης μοιράζεται το “Αεράκι” με τον φίλο του τραγουδοποιό και τραγουδιστή Απόστολο Ρίζο, τα “Άγρια πουλιά” με την φίλη του και τραγουδίστρια Μαρία Παπαγεωργίου, το “Καρουζέλ” με την κόρη του Ανδριάνα, το “Απομεσήμερο” και τα “Πετροχελίδονα” με την νέα τραγουδίστρια Χριστίνα Σαμαρά και τέλος το “Παγκράτι” με την τραγουδοποιό και συνθέτρια Ελεονόρα Μανόνα.
Την παραγωγή, τη μίξη και την ηχοληψία υπογράφουν σε διαφορετικά τραγούδια ο καθένας ο Βασίλης Κορρές και ο Νίκος Αγγλούπας, ενώ τα τύμπανα ηχογράφησε ο Νικος Παππάς στο City Studio.
Στις πρώτες ενορχηστρώσεις και ηχογραφήσεις βοήθησε ο τραγουδοποιός Βαγγέλης Μαρκαντώνης.
Η φωτογραφία στο εξώφυλλο είναι του Γιώργου Γερανιού και το art work επιμελήθηκε ο Δημήτρης Παναγιωτακόπουλος.
“Ακόμα σε ξεχνώ”
