Η κρητική παράδοση συναντά την κοινωνική rap σε μια συνεργασία που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα.
Ο Στέλιος Μπικάκης, ένας από τους ξεχωριστούς λυράρηδες και εκφραστές της σύγχρονης κρητικής μουσικής, ενώνει τη φωνή του με τον δημιουργό και rapper George Julius στο «Μια Φορά Κι Έναν Καιρό».
Με στίχους της Ντιάνα Τζοβόλου και μουσική και παραγωγή του George Julius, το τραγούδι κοιτάζει τη σημερινή πραγματικότητα μέσα από ένα προσωπικό και ιδιαίτερα συναισθηματικό πρίσμα.
Η παιδική αθωότητα, οι αναμνήσεις, η απώλεια, η βία, οι ανθρώπινες αξίες και η ανάγκη για ελπίδα συνυπάρχουν σε μια αφήγηση που δεν φοβάται να μιλήσει για όσα συμβαίνουν γύρω μας.
Η rap αφήγηση συναντά τον ήχο της λύρας και την αυθεντικότητα της κρητικής έκφρασης, δημιουργώντας ένα μουσικό κράμα με έντονη ταυτότητα.
Ανάμεσα στις εικόνες του χθες και στις δυσκολίες του σήμερα, το «Μια Φορά Κι Έναν Καιρό» επιστρέφει στις μνήμες της οικογένειας και της παιδικής ηλικίας, αναζητώντας εκείνο το φως που μοιάζει να χάνεται μέσα στον σύγχρονο κόσμο.
Και κάπου ανάμεσα στην τσικουδιά, τη λύρα και τον ρυθμό της rap, το τραγούδι αφήνει τη δική του προτροπή: να κρατήσουμε ζωντανή την καρδιά μας και να συνεχίσουμε να κοιτάμε μπροστά.
Στίχοι – Lyrics
Μια φορά κι έναν καιρό σ´ένα βιβλίο παιδικό
διάβαζε η μάνα μου σπουδαίες ιστορίες
κι αν είχαν δράκους και φωτιά
στο τέλος είχαν την μαγκιά να γράφουν
πάντα happy end στις δυσκολίες
Στα δέκα ήμουνα θαρρώ όταν κατάλαβα κι εγώ
πως είχε φύγει σ´άλλο σύμπαν ο Αη Βασίλης
και λίγα χρόνια πιο μετά είδα αβάσταχτα μυαλά
να εκτελούνε την ψυχή έναντι ύλης
Μέτριος ήμουν στο σχολειό μα τον καλύτερο βαθμό
κι απ´τις σπουδές στο πεζοδρόμιο τον πήρα
μόστρα των άσωτων αμνών μα και χλιδή με παπιγιόν
τέτοιο παράδειγμα αδερφέ ποτέ δεν είχα
Ντρόγκια γυναίκες και λεφτά και γκλαμουριά με δηθενιά
τι να μου πούνε κολλητέ δεν τα γουστάρω
μα γονατίζει η ψυχή όταν πεθάνει ένα παιδί
γιατί οι ηγέτες χρηματίζουνε τον χάρο
Πόσα γεννάει το μυαλό ρε φίλε κάτσε να σου πω
βάλε μια τσικουδιά για την παρέα
καρδιά ανήμερο θεριό θα το γκρεμίσει το βουνό
μού´λειψε η λύρα σου ρε άρχοντα η ωραία
Εδά θα πιούμε τσικουδιά κι άσε τη λύρα να μιλά
άντε ν´ακούσει κι ο θεός λίγα τραγούδια
Ετσάναι τώρα ο καιρός, μα θα πετάξει ο αετός
εκεί που έχουμε λημέρια τ´αγγελούδια
Άντε να στήσουμε χορό στο πιο ψηλότερο βουνό
γιατί οι αθάνατοι απόψε δε κοιμούνται
Εκειά στα στέκια του βοριά χτυπά γενναία η καρδιά
γιατί οι ήρωες τον χάρο δεν φοβούνται
Δείγμα των σύγχρονων καιρών με την συνείδηση απών
για να τσιπάρονται οι σκέψεις δίχως φρένο
σε τρισδιάστατες στιγμές να καταργούνται οι ενοχές
και μια στάση στον παράδεισο ένα τρένο
Σαν τετηγμένο το μυαλό σ´ένα πεδίο εχθρικό
μες τα συντρίμμια να τελειώνει τ´οξυγόνο
ο εφιάλτης που ξυπνά με βόμβες σφαίρες και φωτιά
ρε πίσω θά´θελα να γύριζα τον χρόνο
Και ναι μου λείπει η γιαγιά και η ζέστη της αγκαλιά
μα κι η φωνή της να μου λέει να μη φοβάμαι
ναι η αφέλεια του νου και η ανάγκη του παιδιού
μ´ένα φωτάκι στο σκοτάδι να κοιμάμαι
Πόσα γεννάει το μυαλό ρε φίλε κάτσε να σου πω
βάλε και μία τσικουδιά για την παρέα
καρδιά ανήμερο θεριό θα το γκρεμίσει το βουνό
μού´λειψε η λύρα σου σε άρχοντα η ωραία
Εδά θα πιούμε τσικουδιά κι άσε τη λύρα να μιλά
άντε ν´ακούσει κι ο θεός λίγα τραγούδια
Ετσάναι τώρα ο καιρός, μα θα πετάξει ο αετός
εκεί που έχουμε λημέρια τ´αγγελούδια
Άντε να στήσουμε χορό στο πιο ψηλότερο βουνό
γιατί οι αθάνατοι απόψε δε κοιμούνται..
Εκειά στα στέκια του βοριά χτυπά γενναία η καρδιά
γιατί οι ήρωες τον χάρο δεν φοβούνται
Stream / Buy
Spotify: https://bit.ly/4AbZHrm
iTunes/Apple Music: https://apple.co/4hkV8Do
Deezer: https://bit.ly/4y0KYO8
