Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, ο ταλαντούχος Νίκος Ξύδης, κυκλοφορεί το single που τιτλοφορείται «Για τη γιορτή της γυναίκας…μου».
Σε στίχους και μουσική του ίδιου, αυτό το κομμάτι αφιερώνεται στο γυναικείο φύλο. Υπάρχουν κορίτσια αλλιώτικα από τα άλλα. Κορίτσια που ξεχωρίζουν και ξεχωρίζονται. Κάθε γυναίκα μια μοναδική οντότητα και ένα σύμπαν που εμπνέει, δημιουργεί, χαρίζει, απαιτεί και προσφέρει.
Κορίτσια που είναι «θησαυροί» χάνοντας ωστόσο τα… κλειδιά και τη μπάλα. Τα κλειδιά για μια ευτυχισμένη ζωή, τη μπάλα για έναν αγώνα και μια ρεβανς επαναπροσδιορισμού.
Το κομμάτι αποτελεί μέρος ενός γενικότερου project, υπό τον τίτλο «Της αγάπης ο Παλιάτσος», για το οποίο ο καλλιτέχνης αναφέρει:
«Το κωμικό πρόσωπο των υπαίθριων λαϊκών θεάτρων. Ντυμένος με πολύχρωμα, φαρδιά κουρέλια και πρόσωπο βαμμένο, προσπαθεί να προκαλέσει το γέλιο στους θεατές. Μπορεί, όμως, και να διαφέρει πολύ από τον σύγχρονο κλόουν και τον γελωτοποιό. Ο παλιάτσος μπορεί και να είναι ο βιολιστής στη στέγη των χαμένων ονείρων, που παίζει μουσική πάνω απ’ την άβυσσο, με το θλιμμένο του βλέμμα κάτω απ’ το πικάντικο αστείο και το τρανταχτό γέλιο.
Ο παλιάτσος μπορεί και να γελά όχι για να σε διασκεδάσει, αλλά για να αποκαλύψει. Ο παλιάτσος μπορεί και να τραγουδά όχι για να ξεχωρίσει, μα από ανάγκη να συμπληρώσει η μουσική όσα δεν χωρούν οι λέξεις.
Παλιάτσος… Με παράταιρα ρούχα και ταιριαστά στιχάκια.
Ο μουσικάντης κάποιου παγανιστικού πανηγυριού και ο ήρωας κάποιου αλλόκοτου παραμυθιού… παραμυθιού για μεγάλους, καθώς τα παιδιά ξέρουν — ακόμα θυμούνται. Αυτόν τον παλιάτσο τον συναντάω στις ακριβές στιγμές της σιωπής, του φιλιού, του συθέμελου πόνου και της λυτρωτικής χαράς. Σε αυτόν τον υπέροχο και αβάσταχτο κόσμο που ζούμε, με την αγάπη υπέρτιτλο για όλους και για όλα και ταυτόχρονα πάντα εκκωφαντικά απούσα…
Σε αυτό το πάντοτε του τώρα, ανοίγω τα τεφτέρια, πιάνω όργανο στα χέρια και, με μια ανοιχτή πρόσκληση σε όλους τους φεγγαρομαγεμένους, βάζω τραγούδια στη σειρά και τσουκάλι στη φωτιά. Με πείσμα και χαρά παιδιού να ανάψουμε φωτιά με τραγούδια, μέχρι να φωτιστεί ξανά εκείνο το παραμύθι που έμεινε μισό, γιατί μας πήρε ο ύπνος μπροστά στην οθόνη.
Πόρτα πόρτα, γέλιο γέλιο, αγκαλιά αγκαλιά.
Με την αίσθηση του κατεπείγοντος (καθώς ο χρόνος τρέχει σαν τον Θ.Β.) και με ανάγκη να αποτυπωθεί η αλήθεια της στιγμής και όχι να αναπαράξουμε κάποια ορθολογιστική «τελειότητα», καλώ φίλους παλιούς και νέους και στήνουμε χορό… πανηγύρι!
Special guest: Της αγάπης ο παλιάτσος».
Στίχοι:
Υπάρχει ένα κορίτσι αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα
σκληρό, βαμβάκι, μάντισσα, θεότρελη σε όλα
Τον θησαυρό τον βρίσκει, χάνει κλειδιά και μπάλα
γιατί ναι ένα κορίτσι αλλιώτικο απ’ τ’ άλλα
Υπάρχει ένα κορίτσι φεγγαροχτυπημένο
συθέμελα το χαίρεται, μα και στεναχωριέται
Συγκεντρωμένο πάντοτε σε κάτι αφηρημένο
γιατί ναι ένα κορίτσι φεγγαροχτυπημένο
Υπάρχει ένα κορίτσι λαμπάδα και κεράκι
σανίδα για τους ναυαγούς, για καπετάνιους φάρος
ψηλά πετάει σαν πουλί, κουρνιάζει σαν γατάκι
γιατί ναι ένα κορίτσι λαμπάδα και κεράκι
Υπάρχει ένα κορίτσι που τέτοιο δεν υπάρχει
που ξέρει με τη σιωπή γλυκά να φανερώνει
Μαζί θέλει να είμαστε κι ας το ’χουμε μονάχοι
Γιατί ναι ένα κορίτσι που τέτοιο δεν υπάρχει
Stream / Buy
Spotify: https://bit.ly/3OJSeMW
iTunes/ Apple music: https://apple.co/4ubZ5if
Deezer: https://bit.ly/4bss4H6
