Ο κορυφαίος Νίκος Οικονομόπουλος, «παγώνει» ξανά το χρόνο, με το νέο του music video «Όπου κι αν πας».
Μια Κινηματογραφική Εμπειρία, ένα music video αφαιρετικό και μια παραγωγή υψηλών προδιαγραφών.
Μετά από μια σειρά από τεράστιες επιτυχίες που κατέκτησαν την κορυφή των charts και τις καρδιές του κοινού, η Απόλυτη Φωνή της χώρας επιστρέφει με μια ερμηνεία που καθηλώνει, αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά γιατί παραμένει στην κορυφή.
Με ασπρόμαυρη αισθητική, έντονο συμβολισμό και μια ατμόσφαιρα που ακροβατεί ανάμεσα στο συναίσθημα και την καλλιτεχνική αρτιότητα, το «Όπου κι αν πας» δεν είναι απλώς ένα τραγούδι, αλλά μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική πρόταση.
«Μια πόρτα… όχι σαν έξοδος, αλλά σαν υπόσχεση πως κάτι τελειώνει. Κι εκεί, ανάμεσα σε όσα ξέχασες να πεις, θα με συναντάς ξανά.»
Στίχοι:
Να η πόρτα κι ο δρόμος, κουβέντα μη λες,
Με διέλυσες κι όμως, δε θέλω να κλαις,
Δεν υπάρχει θα δούμε, αυτό το ξεχνάς,
Δε θα τα βρούμε.
Να η πόρτα κι ο δρόμος και τρένων γραμμές,
Σου ανήκει ο κόσμος μα όχι το χτες,
Πες μου μια καληνύχτα και σ’ άλλες καρδιές,
Τα δίχτυα ρίχτα.
Να η πόρτα λοιπόν, κι αν ο ήλιος απών,
Έχει λόγους η μέρα να βρέχει,
Άντε, τί με κοιτάς και πολλά μη ρωτάς,
Έχει λόγους το δάκρυ που τρέχει.
Μα όπου κι αν πας, σε ό,τι κοιτάς,
Η θέα δε θα ‘χει παράδεισο,
Όπου, όπου κι αν πας, καρφιά θα πατάς,
Σ’ ένα δικό μου πουκάμισο, ναι.
Όπου κι αν πας, θα μ’ αναζητάς,
Κι οι δρόμοι για να ‘ρθεις αδιάβατοι,
Όπου, όπου κι αν ζεις θα με νοσταλγείς,
Θα είμαι πληγή σου αθάνατη.
Να η πόρτα κι ο δρόμος, γυαλιά να κοπώ,
Έτσι απλά και συντόμως, τελειώσαμε εδώ,
Τα σχοινιά μας θα λύσω, στο ρεύμα σου αυτό,
Μην κάνεις πίσω.
Να η πόρτα κι ο δρόμος, χιλιάδες κορμιά,
Για να ζεις παρανόμως με τύψη καμιά,
Μα θα πάθεις φοβάμαι μεγάλη ζημιά,
Πόσο λυπάμαι.
