Ο ανεξάρτητος τραγουδοποιός Μάκης Γεωργακάκης παρουσιάζει το νέο video clip για το «Φτηνά Μοτέλ», ένα τραγούδι που αποκαλύπτει τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τη μουσική και τον στίχο.
Γεννημένος και μεγαλωμένος στη Θεσσαλονίκη, ο Μάκης Γεωργακάκης έχει εγκατασταθεί τα τελευταία περίπου 15 χρόνια στη Χίο, όπου συνεχίζει να δημιουργεί και να δραστηριοποιείται στη μουσική.
Πολυinstrumentalist, με το μπάσο, την κιθάρα και το μπουζούκι να αποτελούν βασικά εργαλεία έκφρασής του, γράφει ο ίδιος μουσική και στίχους.
Στο «Φτηνά Μοτέλ», που ερμηνεύει ο ίδιος, οι εικόνες των δρόμων, της βροχής, της λήθης και των αναμνήσεων δημιουργούν μια ατμόσφαιρα γεμάτη συμβολισμούς. Οι στίχοι κινούνται ανάμεσα στο προσωπικό και το ονειρικό, αφήνοντας χώρο για διαφορετικές ερμηνείες.
Το νέο video clip «Φτηνά Μοτέλ» συστήνει στο κοινό έναν δημιουργό με προσωπική ματιά και ανεξάρτητη πορεία στη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή.
Στίχοι:
Να ξαναρθείς και να ‘ναι ο κόσμος μεσημέρι
Μέσα στου ήλιου την πληγή
Θα ονειρευτώ κανένας πια πως δε μας ξέρει
Φτηνά μοτέλ στην εθνική
Παράξενους δρόμους τραβάνε οι λέξεις σαν σβήνουν τα χνάρια στο φως
Κι ύστερα μένουν γυμνές σε ένα υπόγειο και πίνουν της λήθης νερό και σιωπούν
Πάρε μες στην καρδιά σου μια πέτρα και δώσ’ της νερό και σκοτάδι να πίνει
Αν δε ζούσε, όπως λένε, πώς γίνεται – τάχα – του κόσμου
το τζάμι να φτύνει
Παράξενους κήπους ποτίζει το αίμα όταν πέφτει στη γη και κυλάει
Μπαίνει σε χαραμάδες και κλαίνε οι μανάδες φυτρώνουν λουλούδια στους τοίχους
Πάρε μες στην καρδιά σου ένα σύννεφο μαύρο και ρίχτο στου κόσμου τη δίνη
Κανείς δε θα ξέρει πως ήσουνα εσύ όταν έρθει η βροχή
Να ξαναρθείς και να ‘ναι ο κόσμος μεσημέρι
Μέσα στου ήλιου την πληγή
Θα ονειρευτώ κανένας πια πως δε μας ξέρει
Φτηνά μοτέλ στην εθνική
Παράξενους δρόμους χαράζουν στα τζάμια οι σταγόνες σαν πέφτει η βροχή
Ξεγλιστρούν απ’ τους νόμους, γυρνούν σε υπονόμους, σαλπάρουν σε ωραία πελάγη
Πάρε μέσα στα χέρια σου χιόνι και βάλ’ το να λιώνει στης γης το πηγάδι
Κανείς δε θα ξέρει πως ήσουν εσύ όταν σκύβει να πιει
Να ξαναρθείς και να ‘ναι ο κόσμος μεσημέρι
Μέσα στου ήλιου την πληγή
Θα ονειρευτώ κανένας πια πως δε μας ξέρει
Φτηνά μοτέλ στην εθνική
Πάρε μέσα στα χέρια σου χιόνι και βάλ’ το να λιώνει στης γης το πηγάδι
Κανείς δε θα ξέρει πως ήσουν εσύ όταν σκύβει να πιει
