Home Συνεντεύξεις Συνέντευξη: Παναγιώτης Κελάνδριας

Συνέντευξη: Παναγιώτης Κελάνδριας

0
SHARE

Ο Παναγιώτης Κελάνδριας γεννήθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια και από το 1999 ζει στην Κέρκυρα και διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.  Είναι ιδρυτής, συνθέτης και στιχουργός του συγκροτήματος Μικρόκοσμοι με το οποίο έκανε αρκετές εμφανίσεις σε μουσικές σκηνές και εκδηλώσεις στην Ελλάδα και το 2011 κυκλοφόρησε με το σχήμα τον πρώτο του δίσκο με τίλο Κάθε μέρα όπως πάντα, ο οποίος πήρε εξαιρετικές κριτικές και παίζεται ακόμα σε πολλούς σταθμούς στην Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό.

Με τον Παναγιώτη συναντηθήκαμε πρόσφατα και δέχτηκε με χαρά να απαντήσει σε μερικές ενδιαφέρουσες ερωτήσεις μας.

1. Παναγιώτη Κελάνδρια, σε γνωρίσαμε μέσα από τους Μικρόκοσμους, πες μας λίγα λόγια για σένα και πως ξεκίνησες με την μουσική.

Λοιπόν, με τη μουσική άρχισα να ασχολούμαι σοβαρά από τη δεκαετία του ’80. Τότε άρχισα τις πρώτες απόπειρες να γράψω τραγούδια, κυρίως να μελοποιήσω ποιήματα, στίχο άρχισα να γράφω αργότερα, και ξεκίνησα να παίζω σε διάφορα σχήματα και να εμφανίζομαι μαζί τους σε εκδηλώσεις, φεστιβάλ και διάφορα μαγαζιά. Το 1987 σταμάτησα ν’ ασχολούμαι επαγγελματικά για προσωπικούς λόγους που δεν είναι του παρόντος ν’ αναφέρω χωρίς όμως να σταματήσω ν’ ασχολούμαι κατ’ ιδίαν. Το come back (γέλια) έγινε προς τα τέλη του 2008, όταν μου βγήκε ο στίχος και άρχισα να δημιουργώ καινούργια τραγούδια και το 2009 φτιάχτηκαν οι Μικρόκοσμοι. Τα υπόλοιπα λίγο-πολύ τα γνωρίζετε.

2. Πώς αξιολογείς την πορεία που έχεις διανύσει μέχρι σήμερα;

Ενδιαφέρουσα και πολύ όμορφη. Ενδιαφέρουσα διότι έμαθα αρκετά σχετικά με τη δισκογραφία στην Ελλάδα που μ’ έκαναν ν’ απομυθοποιήσω κάποια πράγματα και καταστάσεις. Η ομορφιά βρίσκεται κυρίως στο δημιουργικό κομμάτι, από τη στιγμή που θα ξεκινήσεις να γράφεις το τραγούδι μέχρι να μπεις στο στούντιο και στις ζωντανές εμφανίσεις, στη δυνατότητα δηλαδή να επικοινωνήσεις με τον κόσμο και να δείξεις τη δουλειά σου. Μέσα από τη μέχρι τώρα πορεία μου είχα επίσης την τύχη να γνωρίσω και να συνεργαστώ με υπέροχους ανθρώπους. Οι στιγμές που πέρασα και περνάω μαζί τους θα μου μείνουν αξέχαστες.

3. ”Αγγελοστάλσημο” μια υπέροχη δημιουργία “ντυμένη” με τους στίχους της Ερασμίας Πεδιαδιτάκη σε μαγευτική ερμηνεία της Αντιγόνης Κατσούρη, προάγγελος της νέας ομώνυμης δισκογραφικής δουλειάς σου, μίλησέ μας για αυτό.

Πρόκειται για μια συνεργασία που προέκυψε τυχαία. Με την Ερασμία γνωριστήκαμε πέρσι μέσα απ’ το facebook. Ήταν η εποχή που σε συνεργασία με την ποιήτρια και στιχουργό Μαρία Παπαδάκη, αδελφή της Ερασμίας όπως έμαθα λίγο μετά, είχαμε στείλει ένα τραγούδι μας στο διαγωνισμό του MusicHeaven. Τότε η Ερασμία μου έστειλε κάποια δικά της ποιήματα που τ’ αγάπησα από την πρώτη ανάγνωση. Είχαν μουσική μέσα τους και το μόνο που είχα να κάνω ήταν να την ακούσω και να καθίσω να τη γράψω. Ήθελα να κάνω και μια δουλειά με παραδοσιακά όργανα και τα ποιήματα της Ερασμίας ήταν γραμμένα για να τραγουδηθούν έτσι, το ζητούσαν, το φώναζαν. Αυτό ήταν. Βγάλαμε τέσσερα τραγούδια που όπου νά’ ναι κυκλοφορούν επίσημα κι ελπίζουμε ο κόσμος να τ’ αγαπήσει όπως τ’ αγαπήσαμε εμείς και όλοι οι συντελεστές, μουσικοί, τραγουδιστές και τεχνικοί ήχου, που πραγματικά έκαναν κατάθεση ψυχής σε αυτή τη δουλειά. Ήδη το πρώτο τραγούδι, το «Αγγελοστάλσημο», που βγάλαμε ως promo πάει καλά, αρέσει κι έχει αρχίσει να παίζεται από αρκετούς σταθμούς. Ελπίζουμε η συνέχεια να είναι εξ ίσου καλή, αν όχι καλύτερη.

4. Τι σημαίνει δημιουργώ για τον Παναγιώτη;

Τρία πράγματα. Ότι παραμένω ζωντανός κι ότι αντιστέκομαι σε πείσμα των καιρών και του συστήματος που μας θέλει νεκρούς, ανήμπορους να διεκδικήσουμε τη ζωή που αξίζει σε μας και σ’ εκείνους που έρχονται μετά από μας. Το τρίτο είναι η προσφορά. Από τη στιγμή που φτιάχνεις κάτι, ο,τιδήποτε κι αν είναι αυτό, θέλεις να το μοιράζεσαι. Δεν έχει νόημα αλλιώς. Μου αρέσει να φτιάχνω πράγματα που δίνουν χαρά κι αισιοδοξία στον κόσμο και πιστεύω ότι τα τραγούδια μου λειτουργούν με αυτό τον τρόπο, τουλάχιστον αυτό μου έχουν πει πολλές φορές μετά από κάποιο live.

5. Τι σε οδήγησε στη μουσική και στο τραγούδι, ο ρομαντισμός ή η εσωτερική σου επανάσταση;

Δεν μπορώ να το Πειγράψω ακριβώς. Ανέκαθεν αγαπούσα τη μουσική και αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν να γράφω τραγούδια. Από κει και πέρα ήταν και η συγκυρία, λίγο η ανάγκη για ψυχοθεραπεία διότι την εποχή που ξανάρχισα ν’ ασχολούμαι περνούσα ιδιαίτερα δύσκολες στιγμές, λίγο η ανάγκη ν’ αντισταθώ στα όσα έβλεπα να συμβαίνουν γύρω μου, λίγο μια εσωτερική παρόρμηση ν’ ανακαλύψω νέα μονοπάτια δημιουργίας, διαφορετικής από την επιστημονική που είναι και προαπαιτούμενο της δουλειάς μου. Συνδυασμός αυτών των πραγμάτων ήταν, δεν μπορώ να το εξηγήσω καλύτερα.

6. Η Κέρκυρα έχει μία ιστορία, έχει τη μουσική στο αίμα της, έτσι θεωρεί όλη η Ελλάδα συμφωνείς;

Δεν θα διαφωνήσω. Υπάρχει μουσική παράδοση στην Κέρκυρα, όλοι γνωρίζουν τις φιλαρμονικές της για παράδειγμα. Στην Κέρκυρα όμως γίνονται κι άλλα, πολλά και όμορφα πράγματα που, δυστυχώς όμως, πολλές φορές είναι δύσκολο να τα μάθεις ακόμα κι όταν ζεις στο νησί. Αυτό που ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει είναι τα παλιά, παραδοσιακά τραγούδια της Κέρκυρας, τραγούδια με ιστορία αιώνων που τις περισσότερες φορές μπορείς να τ’ ακούσεις μόνο από ηλικιωμένες γυναίκες στα χωριά. Πιστεύω ότι αυτή η παράδοση δεν πρέπει να χαθεί, είναι η πραγματική, η ουσιαστική ταυτότητα του τόπου και πρέπει να ανακαλυφθεί ξανά και να προβληθεί όπως της αξίζει.

7. Θα την άφηνες ποτέ για άλλους τόπους;

Τι να πω; Δύσκολο πλέον μου φαίνεται. Μόνο αν αναγκαζόμουν να φύγω για επαγγελματικούς λόγους, κάτι που δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι διότι αν συμβεί κάτι τέτοιο θα σημαίνει ότι το Πανεπιστήμιο θα έχει κλείσει. Έχω συνηθίσει πια, μου πήρε αρκετά χρόνια αλλά τουλάχιστον τώρα έχω μάθει πώς λειτουργεί αυτός ο τόπος και δεν ξέρω αν είμαι σε θέση να μπω ξανά από τη αρχή σε αυτή τη διαδικασία.

8. Οι καιροί δύσκολοι αλλά επιμένεις να δημιουργείς τραγούδια που μένουν στον χρόνο. Είναι ακριβό το ποιοτικό σε σχέση με το εφήμερο δεν νομίζεις;

Ευχαριστώ πολύ για τη φιλοφρόνηση αν και είναι νωρίς να μιλήσουμε για αντοχές στο χρόνο. Ας περάσουν καμιά εικοσαριά χρόνια τουλάχιστον και το ξανασυζητάμε. Τώρα, σχετικά με το ποιοτικό και το εφήμερο, το πρώτο είναι ακριβό για εκείνον που επιμένει σε αυτό, κυρίως για την τσέπη του (γέλια). Αλλά αυτό λίγο-πολύ πάντα συνέβαινε, έτσι δεν είναι; Το πρόβλημα σήμερα δεν έχει να κάνει τόσο με το ποιοτικό σε σχέση με το εφήμερο αλλά κυρίως με την κατάσταση στην οποία μας έχουν φέρει που εκτός από την οικονομική καταστροφή βιώνουμε και μια χειρότερη: την καταστροφή της ψυχής και της ταυτότητάς μας. Ο περισσότερος κόσμος πια παλεύει απλώς για να επιβιώσει μια μέρα παραπάνω. Πώς λοιπόν θα βρει κανείς το χρόνο, τη διάθεση και το χρήμα για να καλλιεργήσει την ψυχή και το πνεύμα του όταν δεν ξέρει αν αύριο θα μπορεί να ταΐσει τα παιδιά του; Τι θ’ ακούσει λοιπόν; Στην καλύτερη περίπτωση αυτά που του πουλάνε τα ιδιωτικά κανάλια, αν βέβαια έχει ηλεκτρικό στο σπίτι του και δεν του το έχουν κόψει. Η εξαθλίωση φέρνει τον εκμαυλισμό, την απόγνωση και την κτηνωδία. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι εμείς θα σταματήσουμε να γράφουμε τραγούδια και να υπηρετούμε αυτό που πιστεύουμε παρ’ όλο που γνωρίζουμε καλά ότι σήμερα οι όροι είναι ακόμα πιο άνισοι.

9. Η Ελλάδα διανύει μαύρες μέρες πόσο αυτό επηρεάζει την δημιουργία και την μουσική σκηνή εν γένει;

Τη δημιουργία πιστεύω ότι την επηρεάζει αλλά διαφορετικά. Έχει παρατηρηθεί και σε άλλες χώρες, όχι μόνο στη δικιά μας, ότι σε τέτοιες εποχές η δημιουργικότητα ανθίζει. Αν κοιτάξουμε προσεκτικά πίσω από την επιφάνεια θα δούμε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει έξαρση δημιουργικότητας σε όλους τους τομείς της τέχνης, άσχετα με το πόσο αυτή προβάλλεται. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι έχουν ελάχιστες ή και καθόλου δυνατότητες να προβάλουν τη δουλειά τους όπως πρέπει και, σε ό,τι αφορά τη μουσική τουλάχιστον, αυτό φαίνεται εύκολα. Οι μουσικές σκηνές διστάζουν να πάρουν ρίσκα, και αυτό είναι κατανοητό μέχρις ενός σημείου, με αποτέλεσμα να περιορίζονται σημαντικά οι δυνατότητες να κάνει κανείς γνωστή τη δουλειά του σ’ ένα μεγαλύτερο κοινό. Για τις δισκογραφικές εταιρείες δεν μιλάμε, είναι γνωστά. Από κει και πέρα μένει το διαδίκτυο αλλά κι εκεί δεν είναι πάντα εύκολα τα πράγματα. Αυτό που πιστεύω είναι ότι αν οι καλλιτέχνες θέλουν να δουλέψουν και να δημιουργήσουν με καλύτερους όρους, πρέπει να παλέψουν με τον υπόλοιπο λαό για την ανατροπή αυτού του συστήματος που μας έχει οδηγήσει εδώ που βρισκόμαστε.

10. Θα ευχηθούμε στον Παναγιώτη να μας δώσει όμορφές καινούργιες δουλείες. Σίγουρα θα έχεις σχέδια. Μοιράσου τα μαζί μας…

Ευχαριστώ πολύ και για τις ευχές και για το χρόνο που μου διαθέσατε. Μακάρι να μπορέσω να συνεχίσω να δημιουργώ και να χαρίζω όμορφες μουσικές στον κόσμο. Όσο για τα σχέδια έχω κάμποσα. Αρχικά θα προσπαθήσω να προωθήσω το νέο δίσκο όσο μπορώ. Επίσης, έχω φτιάξει ένα σχήμα με άλλους δύο μουσικούς, τον Παναγιώτη Δόβρη, νέο τραγουδοποιό που έχει ήδη ένα δίσκο στο ενεργητικό του, συμμετέχει και στον δικό μου κι ετοιμάζει δεύτερο προσωπικό, και τον Μάρκο Κατσιγιάννη, νέο εξαιρετικό λυράρη και κρουστό. Αθηβολές το έχουμε ονομάσει το σχήμα, κρητική λέξη που σημαίνει σκέψεις, στοχασμοί και ξεκινάμε εμφανίσεις στην Κέρκυρα, την Αθήνα και αλλού. Τέλος, υπάρχει καινούργια δουλειά στα σκαριά, έντεκα μελοποιημένα ποιήματα της Μαρίας Παπαδάκη που σχεδιάζουμε να τα ηχογραφήσουμε το Φθινόπωρο και να τα κυκλοφορήσουμε του χρόνου τέτοια εποχή. Σε αυτό το δίσκο θα έχουμε εξαιρετικές συμμετοχές-εκπλήξεις αλλά προς το παρόν δεν θα πω περισσότερα.