SHARE

Στο νέο τραγούδι της Σοφίας Αρβανίτη, ο ήλιος «δύει» διαφορετικά. «Τα Δειλινά» δεν θα είναι ξανά ίδια.

«Έφυγες και πήγες μακριά,
Σύννεφα ‘σκεπάσαν την καρδιά,
‘Σβήσαν απ’ τα χείλη τα τραγούδια,
Γύρω μαραθήκαν τα λουλούδια,
Και τα δειλινά,
Μιά φωνή μου ψιθυρίζει,
Μυστικά δε θα γυρίσεις πια».

Γραμμένο το 1965, στο τραγούδι του Γιώργου Ζαμπέτα και του Χαράλαμπου Βασιλειάδη, σε πρώτη εκτέλεση της αξέχαστης Βίκυς Μοσχολιού, η Σοφία Αρβανίτη μας χαρίζει τη δική της εναλλακτική εκδοχή.

Παλλόμενοι ρυθμοί, τζαζ στοιχεία, δημιουργούν μια άκρως ερωτική παλέτα για τα εκφραστικά φωνητικά της Σοφίας Αρβανίτη. Μια διασκευή, η οποία παρεκκλίνοντας από την αρχική, σου αποτυπώνει μια ατμοσφαιρική αίσθηση film noir.

Γυρισμένο σε μια ταράτσα στο Παγκράτι, με φόντο τις industrial συνοικίες του κέντρου της Αθήνας, η αισθαντική φωνή της Σοφίας Αρβανίτη μας ταξιδεύει σε μια άλλη εποχή, από την πρώτη κιόλας νότα.

Μέσα από την ενορχήστρωση του Δημήτρη Λιόλιου, η ταλαντούχα καλλιτέχνης φτάνει βαθύτερα στους στίχους που τραγούδησε η Βίκυ Μοσχολιού. Με μπάσα και ερωτική χροιά, ακουμπά τις πιο ιδιαίτερες συναισθηματικές πτυχές του ακροατή.

Το νέο τραγούδι – διασκευή «Τα Δειλινά» κυκλοφορεί τώρα από την Heaven Music, και είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.