Μετά τα τραγούδια “Οδός δυτικών προαστίων”, “Γοργόνες”, “Το μπάρκο”, που κυκλοφόρησαν στον δίσκο “Μιαν άνοιξη και μόνο” (Καθρέφτης, 2021), ο συνθέτης Γιάννης Αργυρόπουλος και ο στιχουργός Πέτρος Ζήκος συναντιούνται άλλη μια φορά δημιουργικά, παρουσιάζοντας το single “Ο πρώτος χωρισμός”.

Πρόκειται για ένα τραγούδι που κινείται – τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά – ανάμεσα στο αισθητό, πραγματικό από τη μια και το φανταστικό, ονειρικό από την άλλη. Θα μπορούσε να αποτελεί το ψυχογράφημα του χαρακτήρα που αναζητά με πόθο την αγαπημένη του, αλλά που ξέρει πως … “δεν θα ξαναρθεί”.

Το τραγούδι ερμηνεύει εξαιρετικά και τόσο εύστοχα ο έμπειρος και καταξιωμένος ερμηνευτής Πασχάλης Τσέρνας. Μάλιστα είναι η δεύτερη φορά που συμπράττουν και οι τρεις παραπάνω καλλιτέχνες, μετά “Το μπάρκο”.

Την πλούσια και ευρηματική ενορχήστρωση υπογράφει ο Γιώργος Μάκαρης, έχοντας φροντίσει να διατηρηθεί στο ακέραιο το ύφος του τραγουδιού, ενώ στις ηχογραφήσεις, που πραγματοποίησε ο ίδιος, συμμετείχε πληθώρα έμπειρων και ικανών μουσικών.

Ευχόμαστε όλοι οι συντελεστές του “πρώτου χωρισμού” να είναι καλοτάξιδος και να αγγίξει τις καρδιές των ακροατών του.

Στίχοι:
Υπάρχουν νύχτες που τραβούν σε μάκρος το σκοτάδι,
κι είναι βαριές οι ώρες τους κι ακίνητες θαρρείς.
Άγνωστου κόσμου οι φωνές, την πόρτα γυροφέρνουν
και σου κτυπούν το ρόπτρο σου μυριάδες ξωτικά

Μήνας Δεκέμβρης ήτανε, ψυχρός σαν αμαρτία,
που αρρώσταινε τη σκέψη σου ο πρώτος χωρισμός
Άσωστες κι άχαρες στιγμές που δε γινήκαν λέξεις
στοιχειώνανε προσμένοντας εκείνη να φανεί.

Ήτανε μήπως του μυαλού, για αερικών παιχνίδια
πως οι κουρτίνες σάλευαν σαν λάγνα ξωτικά.
Η σκέψη μήτρα που γεννά χαμένες προσδοκίες
πως σύντομα περπατησιά στην πόρτα θ’ ακουστεί

Μα όταν θα φτάσει το πρωί κι η πόρτα δε χτυπήσει
τόσοι και τόσοι φύγανε, φύγε και συ μαζί.
Πιες απ’ το μαύρο το πιοτό της Λήθης και λησμόνα
εκείνην όπου χάθηκε και δεν θα ξαναρθεί.