Νίκος Παπαχρήστος “Είναι γραφτό μου” | Video

0
SHARE

Το «Είναι γραφτό μου» είναι το νέο τραγούδι του τραγουδοποιού Νίκου Παπαχρήστου που κυκλοφορεί την Τρίτη 1η Νοεμβρίου 2022 από την Castle of Dreams. Πρόκειται για ένα «καθαρό» χασάπικο, που εντυπωσιάζει με τον στίχο, την μουσική και την ενορχήστρωση του. Το «Είναι γραφτό μου» μας ταξιδεύει σε εκείνες τις εποχές, όπου το κοινό στο άκουσμα του, θα είχε έντονη την επιθυμία να σηκωθεί και να το χορέψει.

Ο Νίκος Παπαχρήστος είναι τραγουδοποιός, συνθέτης και τραγουδιστής γεννημένος στην Αθήνα. Αν και η βαθιά του αγάπη και το ενδιαφέρον για τη μουσική εκφράστηκε νωρίς από νεαρή ηλικία, καθώς έμαθε να παίζει κιθάρα. Δεν ήταν πριν από το 2019, μετά από μια πολύ επιτυχημένη καριέρα ως επιχειρηματίας, όταν αποφάσισε να εκφράσει τον ψυχισμό του συνθέτοντας το πρώτο του τραγούδι «Ξημέρωμα», μια ρομαντική μπαλάντα που αναφέρεται σε μια χαμένη αγάπη.
Έκτοτε, ξεκίνησε ένα δημιουργικό ταξίδι για εκείνον, κυκλοφορώντας άλλα 6 single «Σινιάλο», «Το Ψέμα», «Η Συμβουλή», «Αλλάζει ο κόσμος», «Πεφταστέρι» ένα γλυκό τραγούδι που ερμηνεύει με την επτά χρόνων κόρη του Αθηνά και τα «Κύματα».

Στη συνέχεια ακολούθησε το “Sometimes” το πρώτο του τραγούδι στα αγγλικά, μια country μπαλάντα
αγάπης. Στην συνέχεια κυκλοφόρησε το “Κόκκινα φανάρια” και πρόσφατα το “Μανούλα μου” ένα ιδιαίτερο τραγούδι για εκείνον μιας και είναι αφιερωμένο στην μητέρα του Αθηνά που έφυγε πολύ νέα από την ζωή το 2019. Το Μάιο του 2022 με αφορμή των πόλεμο που ξέσπασε στην Ευρώπη, κυκλοφόρησε το “Εφήμερες Μπογιές” που στιγματίζει αυτή την «κατανάλωση χυδαία που συμβαίνει στου πλανήτη τα παιδιά».

Για τον Νίκο η μουσική είναι οι «εκφράσεις της ψυχής μου» όπως δηλώνει στο «Κάστρο των ονείρων» του.

Στίχοι:

Ακόμα να πιστέψω δε μπορώ
Πως έφυγες εσύ από κοντά μου
Δύσκολα τα βράδια μου περνώ
Τσιγάρα και ποτά η συντροφιά μου

Είναι γραφτό μου πάντα εγώ να προχωράω
Σε δρόμους δύσκολους σκυφτός να περπατάω
Να ανεβαίνω της ζωής τα σκαλοπάτια
Γλυκά μου μάτια

Είναι γραφτό μου πάντα εγώ να προχωράω
Σε δρόμους δύσκολους σκυφτός να περπατάω
Να ανεβαίνω της ζωής τα σκαλοπάτια
Γλυκά μου μάτια

Πώς μπόρεσες και έφυγες μακριά
Πώς μ ’άφησες μονάχο μου τα βράδια
Η σκέψη σου πικρή παρηγοριά
Μα η ζωή μου πάλι είναι άδεια