SHARE

Είναι προφανές εδώ και καιρό πως ο Μανώλης Φάμελλος παίζει και τραγουδά (ή ερμηνεύει!) για ένα φανταστικό κοινό που ενίοτε, υποκαθιστά η ευσυνείδητη και πάντα πρόθυμη ομάδα της εταιρείας του. Χρόνια τώρα γράφει ή αντιγράφει στίχους που δεν αφήνουν περιθώρια για παρεξηγήσεις ακόμα και σε αυτούς που μοιάζουν ολοένα και περισσότεροι έτοιμοι για καυγά με την πρώτη ευκαιρία.

Δεν είναι μυστικό πως η κρίση της πανδημίας που διαδέχτηκε την οικονομική κρίση έπληξε ανεπανόρθωτα την κατά τα άλλα συμπαθή τάξη των αποκομμένων από την πραγματικότητα και κακομαθημένων τραγουδοποιών μας. Ο ίδιος δεν αποτελεί εξαίρεση αν και κατά βάθος θα το ήθελε πολύ…Δυστυχώς όμως αν και παγιδευμένος για δεκαετίες σε ένα εμφύλιο πόλεμο με το σκοτεινό εαυτό του, δεν κατάφερε να ταιριάξει πειστικά στο προφίλ του αντισυμβατικού ήρωα αλλά ούτε και να πείσει πραγματικά κανέναν να ακολουθήσει το μάλλον συγκεχυμένο όραμα του.

Στο νέο κύκλο των μουσικών επεισοδίων όμως που ξεκινούν να μεταδίδονται, κάτι φαίνεται πως αλλάζει δραματικά…

Κυρίες και κύριοι, ξεχάστε το σύνθημα του σοσιαλισμού του Μαρξ “από τον καθένα ανάλογα με τις ικανότητές τους στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του…” Το σύνθημα του σοσιαλισμού των social που επικράτησε τελικά είναι “από τον καθένα όπως του φανεί, στον καθένα με την τρέλα του…”
Στο σημερινό επεισόδιο, ένα κορίτσι που του αρέσει να αρέσει, έρχεται αντιμέτωπο με ένα δίλημμα ζωής και θανάτου…
Οι αργόσχολοι θαμώνες του διαδικτύου παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα…

  • Επεισόδιο 2 : Τα Δικά Μου Φτερά

Με μια σειρά από ελεγειακά δίστιχα σε αυτό το επεισόδιο, ο μικρός και φτωχός ήρως επιχειρεί (στην φαντασία του πάντα) μια ηρωική έξοδο από την πολιορκία της πραγματικότητας στην οποία αυτοπαγιδεύτηκε…Στο θολωμένο του μυαλό ανατέλλει ένας κόσμος αλλιώς, όλος δικός του, ένας άδειος ορίζοντας για να ρεμβάζει ανενόχλητος…

Η μοίρα όμως έχει ήδη αποφασίσει αλλιώς για αυτόν…

  • Συνεχίζεται…