Home Συνεντεύξεις Ανδρέας Παπαδήμας | Συνέντευξη

Ανδρέας Παπαδήμας | Συνέντευξη

0
SHARE

O Ανδρέας Παπαδήμας γεννήθηκε και κατοικεί στο Αγρίνιο και είναι 30 ετών.Η επαφή με τη μουσική, ξεκίνησε σε ηλικία 18 ετών.Σπούδασε σύγχρονο τραγούδι,θεωρητικά μουσικής και παρακολούθησε μαθήματα πιάνου. Από το 2005 έως το 2008 στο Εθνικό Ωδείο Αγρινίου με δασκάλα τραγουδιού την Βάσω Τσαρούχη και στη συνέχεια στην Αθήνα, στο Ωδείο Φίλιππος Νάκας, με δασκάλα σύγχρονου τραγουδιού την Λία Βίσση, από το 2008 μέχρι 2014 που αποφοίτησε.

Τον Απρίλιο του 2015 κυκλοφόρησε το πρώτο τραγούδι σε μουσική Λίας Βίσση και σε στίχους στίχους Ελένης Ξένου και τον Μάρτιο του 2016 ακολούθησε δεύτερο τραγούδι από τις ίδιες δημιουργούς. Τα δύο αυτά τραγούδια είναι ένας προπομπός του album που θα ακολουθήσει.

Διαβάστε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο νεαρός τραγουδιστής στο Musicpress.grσχετικά με τα νέα του τραγούδια καθώς και για τα μελλοντικά του σχέδια.

1. Τα μουσικά σου ακούσματα ποια είναι και από πού προέρχονται οι επιρροές σου;

Είναι πολλά τα ακούσματά μου και μου αρέσει πολύ να ψάχνω συνεχώς, γιατί η μουσική δεν τελειώνει ποτέ. Αυτό που παρατηρώ μεγαλώνοντας, είναι ότι γίνεται ένα ξεκαθάρισμα μέσα μου και φιλτράρονται πλέον αυτά που έρχονται σαν ερεθίσματα στο αυτί μου. Δεν με αφορά ας πούμε το επιφανειακό είδος τραγουδιών χωρίς ουσία, που έχουν σαν μοναδικό σκοπό τη διασκέδαση κάποιων θαμώνων σε χώρους με αλκοόλ και τσιγάρο. Κατα τα άλλα, ακούω ορχηστρική μουσική, ακούω ξένη μουσική διαφόρων χωρών, και αρκετή ελληνική ‘έντεχνη’ μουσική από την παλιά εποχή μέχρι και τη σημερινή. Οι επιρροές μου ως προς τη συναισθηματική μου ταύτιση προέρχονται από την εποχή του Μάνου Χατζιδάκη, του Μίμη Πλέσσα, του Μίκη Θεοδωράκη κ.α., σε τέτοιο βαθμό, που αρχίζω να πιστεύω σε προηγούμενες ζωές!

2. Νέα τραγούδια “Μη με ρωτάς αν είναι έρωτας” και “Συνήθως” πες μας λίγα λόγια; και ποιοι είναι οι συντελεστές;

Έχω τη χαρά να συνεργάζομαι με την Λία Βίσση και την Ελένη Ξένου στα πρώτα μου βήματα στην δισκογραφία. Δυο δημιουργοί οι οποίες συνεργάστηκαν μεταξύ τους, μελοποιώντας η Λία Βισση τους στίχους που είχε γράψει η Ελένη Ξένου και στην πορεία προέκυψα εγώ βρίσκοντας έτοιμο αυτό το υλικό που με εντυπωσίασε και με άγγιξε εσωτερικά όταν μου παρουσιάστηκε. Συνειδητοποίησα ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτή τη ζωή. Παρότι δεν γράφτηκαν πάνω μου τα κομμάτια, το υλικό αυτό με αφορούσε, ήταν για μένα και με περιέγραφε μουσικά και στιχουργικά. Ένα στοιχείο που μου άρεσε και το επισημαίνει και ο κόσμος που ακούει τα τραγούδια, είναι οτι το ύφος τους είναι ιδιαίτερο και δεν θυμίζουν κάτι από τα υπόλοιπα.

3. Τι άλλο γεμίζει τον χρόνο σου;

Γράφω σε site σε δύο στήλες που αφορούν σε μουσική και βιβλίο, κάνω εκπομπή στο ραδιόφωνο, ακούω πολλή μουσική, γράφω μουσική και στίχους, διαβάζω βιβλία εσωτερικής εξέλιξης και ψυχολογίας και φυσικά μου αρέσει πολύ να μοιράζομαι χρόνο συζητώντας με ανθρώπους που βρίσκω οτι έχουν ενδιαφέρον ως προσωπικότητες. Παράλληλα εργάζομαι πάνω σε διαφορετικό από τη μουσική αντικείμενο, για βιοποριστικούς λόγους.

4. Πώς βλέπεις την μουσική πορεία στην Ελλάδα; Πιστεύεις υπάρχει μέλλον στην δισκογραφία;

Η αλήθεια είναι οτι με στεναχωρεί η τροπή που έχουν πάρει τα πράγματα στη δισκογραφία. Όμως επειδή κάποια πράγματα δεν μου άρεσαν και όταν η δισκογραφία ήταν στα πάνω της, διατηρώ μια ελπίδα πιστεύοντας οτι όσοι έχουν να πούν κάτι με τη δουλειά τους και το πιστεύουν βαθιά, θα βρούν τρόπους να πραγματοποιήσουν τις παραγωγές τους και να κυκλοφορήσουν το υλικό τους ανεξαρτήτως εταιριών. Φάνηκε ότι κάποιοι απο τους ιθύνοντες που κινούσαν τα νήματα τόσα χρόνια, δεν σέβονταν ιδιαίτερα τη μουσική και αφού πρώτα την εκμεταλλεύτηκαν, στη συνέχεια την υποτίμησαν και την εγκατέληψαν. Τώρα λοιπόν έχουμε καθήκον να προστατέψουμε ένα σημαντικό κομμάτι του πολιτισμού μας που είναι η μουσική.

5. Πιστεύεις στο ταλέντο ενός ανθρώπου;

Σαφώς και πιστεύω στο ταλέντο κάποιου, με την προϋπόθεση ότι θα το δουλέψει και θα το εξελίξει και επιπλέον θα το ελέγχει για να μην τον καθοδηγήσει αυτό, αλλά ο ίδιος θα καθοδηγήσει το ταλέντο του με πειθαρχεία και μετριοφροσύνη, για να μην χαθεί μέσα σ’ αυτό και για να έχει μέλλον.

6. Τι είδους εσωτερική ικανοποίηση θα ήθελες να ζήσεις στην καριέρα σου;

Θέλω να βιώσω το ταξίδι, μένοντας εστιασμένος στη διαδικασία και όχι στο αποτέλεσμα. Να μείνω ευθυγραμμισμένος με τον στόχο μου, χωρίς να αφήσω να μου αποσπάσει την προσοχή οτιδήποτε ασήμαντο και να καταφέρω να παρουσιάσω όλες τις πτυχές της δουλειάς μου, δουλεύοντας με αξιόλογους ανθρώπους του χώρου και αποκτώντας σημαντικές για εμένα εμπειρίες. Αν όλο αυτό είχε και απήχηση στον κόσμο αφήνοντας πίσω διαχρονικό υλικό, θα ήταν μια προσωπική ολοκλήρωση. Αλλωστε η διαδικασία της δημιουργίας εμπεριέχει και έφραση και ανάγκη για επικοινωνία και είναι ιδανικό αν επιτυγχάνεται.

7. Ποια θεωρείς την πιο υπερεκτιμημένη αρετή;

Αααα..! Αυτή είναι μία από τις ερωτήσεις που περιλαμβάνονται στο ερωτηματολόγιο του Προύστ! Λοιπόν, νομίζω οτι καμία αρετή δεν είναι υπερεκτιμημένη. Αντιθέτως, λέξεις με τέτοια νοήματα εκλείπουν στις μέρες μας, ειδικά σε ότι αφορά στις αξίες μας. Οπότε μάλλον υποτιμημένες μπορώ να πώ ότι είναι οι αρετές.

8. Θυμάσαι κάποια καλλιτέχνη που να παρακολουθούσες έντονα;

Απο πολύ μικρός παρακολουθούσα την Άννα Βίσση, γιατί με γοήτευε η ενέργειά της, η λάμψη της, η φωνή της και το ‘star quality’ που διαθέτει. Όποτε την έβλεπα στα live, με εντυπωσίαζε το γεγονός ότι μπορεί να γεμίσει μια σκηνή με το καλλιτεχνικό της εκτόπισμα. Είναι μια εξαιρετική performer και κατα τη γνώμη μου η καλύτερη σε αυτό το είδος στην Ελλάδα. Μεγαλώνοντας αγάπησα την Τάνια Τσανακλίδου. Είναι αφοπλιστική η θεατρικότητά της σε συνδυασμό με τον εκπληκτικό τρόπο που ερμηνεύει. Την θεωρώ μεγάλο κεφάλαιο της ελληνικής μουσικής σκηνής και την θαυμάζω απεριόριστα.

9. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να στείλετε σε όλους τους ανθρώπους αλλά και στους αναγνώστες μας;

Να μην το βάζουμε κάτω σε αυτές τις δύσκολες εποχές που ζούμε. Να μην εγκαταλείπουμε τα όνειρά μας και τους στόχους μας, να μην επιτρέπουμε να μας περιορίζουν την ελευθερία μας, να αγαπάμε τον εαυτό μας και να έχουμε περισσότερη ενσυναίσθηση σε ότι αφορά τους γύρω μας. Δεν είμαστε μόνοι μας σε αυτήν τη βάρκα. Αν τρυπήσει η πλευρά που βρίσκεται ο άλλος, θα βουλιάξουμε κι εμείς μαζί του. Και φυσικά να ακούμε περισσότερη μουσική και να διαβάζουμε πρισσότερο. Η τέχνη και ο πολιτισμός μόνο μπροστά μπορούν να μας πάνε.