Οταν κάποιες αράδες στίχοι μπορούν να διεισδύσουν στο μυαλό σου και να σε κάνουν κομμάτια. Οταν το μεγαλείο μιας μελαγχολικής μελωδίας μπορεί να σου σκίσει τη καρδιά στα δύο. Οταν το αγνό αλλά και πολύ ταλέντο ενός ανθρώπου, άγνωστου σε σένα, σε κάνει να νομίζεις ότι έβλεπε μέσα απ´τα μάτια σου και ένοιωθε όπως η καρδιά σου, σαν το συνέθετε. Όταν τα δάκρυα κυλάνε αυθόρμητα και η καρδιά ραγίζει. Τότε ξαναθυμάσαι γιατί τα τραγούδια τα έχουμε ανάγκη, γιατί αυτά είναι το οξυγόνο της ψυχής μας.
Μου πήρε μερικές φορές για να μη “σπάει” η φωνή μου και να καταφέρω να το τελειώσω αλλά θέλησα πολύ να το μοιραστώ μαζί σας οπότε και κατέγραψα την όλη διαδικασία… ιδού λοιπόν:
“Εγω σ´αγάπησα εδώ“
Ελπίζω να σας αρέσει και να το διαδώσετε
υγ. Σ’ ευχαριστώ Κώστα Λειβαδά για την μαγεία των στίχων και της μουσικής σου. Δεν σε γνωρίζω προσωπικά και δεν ξέρω καν αν θα ‘πρεπε να έχω πάρει και την άδεια σου γι αυτό εδώ, αλλά τουλάχιστον ελπίζω να σ’ αρέσει…
