Home Συνεντεύξεις Συνέντευξη: Ηλίας Χορευτάκης

Συνέντευξη: Ηλίας Χορευτάκης

0
SHARE

 2. Υπήρξες μαθητής του αξέχαστου Μιχάλη Κουνέλη. Μίλησέ μας για τον άνθρωπο Μιχάλη Κουνέλη και φυσικά για τις στιγμές που έζησες κοντά του. 

 Ο Μιχάλης Κουνέλης ήταν πάνω από όλα ένας απλός άνθρωπος, ο οποίος προσπαθούσε να μας διδάξει μουσική αλλά και να μας μεταφέρει αξίες, όπως η ανθρωπιά. Ήταν άνθρωπος της παρέας, με ιδιαίτερο χιούμορ, πολύ αγαπητός σε όλο τον κόσμο και σε εμάς τους μαθητές του. Για μένα είχε ένα πολύ σημαντικό προτέρημα, τη μεταδοτικότητα, που τον έκανε να διαφέρει. Γι’ αυτό εκτός από πολύ καλός μουσικός ήταν και δάσκαλος. Μπορώ να πω ότι αν δεν ήταν αυτός δεν θα υπήρχαν σήμερα τόσοι μουσικοί να παίζουν βιολί και να συνεχίζουν την παράδοση.

Xoreutakis2

 3. Ωστόσο, ένα πρόσωπο που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μουσική σου εξέλιξη ήταν ο Κωστής Παπαδάκης ή Ναύτης, ο οποίος υπήρξε μοναδικός δεξιοτέχνης και συνθέτης της κρητικής μουσικής. Πόσο σε επηρέασε μουσικά και τι έχεις κρατήσει από εκείνον;

 Ο Ναύτης ήταν το πρότυπό μου, ο άνθρωπος που είχα σαν δεύτερο πατέρα μου. Στα πρώτα μου βήματα βρισκόταν στην Αυστραλία, όταν του έστειλα μία κασέτα σαν νεαρός καλλιτέχνης. Εκείνος ενθουσιάστηκε και μου έστειλε πίσω μουσικό υλικό με διάφορα συρτά της δυτικής Κρήτης, τα οποία  είχε καταγράψει ως ερευνητής. Όταν επέστρεψε από την Αυστραλία μου δίδαξε πάρα πολλά πράγματα… Με βοήθησε πάρα πολύ στο να εμπλουτίσω τις μουσικές μου γνώσεις αλλά και να μάθω βασικά πράγματα για την ιστορία της μουσικής μας. Χρωστάω πολλά στο Ναύτη, όπως και ο τόπος μας άλλωστε.. Υπήρξε πραγματικός ερευνητής της γενιάς του, αφού εκείνος ήταν που έψαξε, βρήκε και μετέδωσε ότι γνωρίζουμε σήμερα για τη μουσική παράδοση του τόπου μας. Οφείλουμε όλοι να σεβόμαστε αυτό το γεγονός, να το αναγνωρίζουμε και να το λέμε.

 4. Θέλω να πάμε ένα ταξίδι στο χρόνο και να θυμηθείς το πρώτο σου γλέντι.. Περιέγραψέ  μας τα συναισθήματά σου ως πρωτοεμφανιζόμενος καλλιτέχνης..

Να σου πω ότι εγώ δεν ήθελα να παίξω σε γλέντι… Ξεκίνησα να μαθαίνω βιολί επειδή μου άρεσε κι άρχισα να παίζω σε γλέντια επειδή έτσι έτυχε.. Αυτό συμβουλεύω κι όλα τα νέα παιδιά που θέλουν  να μάθουν κάποιο μουσικό όργανο, οποιοδήποτε κι αν είναι αυτό. Θα πρέπει να ακολουθήσουν αυτό το δρόμο -των εμφανίσεων και του πάλκου – επειδή αγαπάνε τη μουσική κι όχι με σκοπό το οικονομικό όφελος. Διαφορετικά θα κάνουν μια κακή αρχή…

    Όταν ήρθε η ώρα να παίξω σε γλέντι ήμουν 13 ετών. Παντρευόταν ένας ξάδερφος μου, ο Αντώνης Χορευτάκης, ο οποίος μου ζήτησε να παίξω στο γάμο του χωρίς να μου αφήσει κανένα περιθώριο να αρνηθώ. Τότε γνώριζα πολλά μουσικά κομμάτια, αλλά δεν θεωρούσα τον εαυτό μου έτοιμο να αναλάβει ένα ολόκληρο γλέντι. Επίσης δεν είχα ούτε την υποδομή (μηχανήματα), ούτε ανάλογες εμπειρίες μέχρι τότε- πέρα από κάποιες εκδηλώσεις που διοργάνωνε ο δάσκαλός μου- ο Μιχάλης Κουνέλης, όπου εμφανιζόμασταν ως μαθητές του. Έτσι ξεκίνησα… Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να περιγράψω τα συναισθήματα που ένιωσα σε εκείνο το γλέντι… Ντροπή, άγχος, κούραση… Κάποια στιγμή νόμιζα ότι θα σπάσουν τα δάχτυλά μου… Ήταν περίεργα τα συναισθήματα αλλά ήταν η αρχή μου…

 5. Πότε κατάλαβες τελικά ότι η μουσική θα σε ακολουθεί πιστά στη ζωή σου; 

 Αυτό είναι κάτι που ήρθε από μόνο του στη ζωή μου. Γενικά είμαι ένας άνθρωπος που δεν προγραμματίζω και δεν κανονίζω με τη σειρά κάθε μου κίνηση. Στη δουλειά μου είμαι πολύ προσεχτικός και μελετώ πολύ, αλλά γενικά αφήνω τα πράγματα να κυλήσουν από μόνα τους στη ζωή μου. Έχω επιλέξει ένα δρόμο -που θα τον χαρακτήριζα δύσκολο – μακριά από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Δεν είμαι απ’ τους ανθρώπους που επιζητώ τη συχνή προβολή μου από τα ΜΜΕ. Αρκετές φορές έχω παρεξηγηθεί γι’ αυτή μου την άποψη… Όμως δε θέλω να γίνομαι θέμα συζήτησης λόγω της έκθεσης μου από την τηλεόραση. Προτιμώ ο κόσμος να με μαθαίνει μέσα από τη δουλειά μου- τη μουσική μου- και μέσα από τις εμφανίσεις μου. Όλα είναι χρήσιμα, αλλά για μένα αυτή είναι η πιο σωστή επιλογή.