Home Συνεντεύξεις Συνέντευξη: Αντιγόνη Κατσούρη

Συνέντευξη: Αντιγόνη Κατσούρη

0
SHARE

Η Αντιγόνη Κατσούρη, Kυπριακής καταγωγής, γεννήθηκε στην Ελλάδα (Ιωάννινα) και έζησε επίσης στις Η.Π.Α. (Washington D.C) και στην Γερμανία (Tubingen).   Παράλληλα με τις σπουδές της στο τραγούδι, από μικρή έδειξε την μεγάλη κλίση και αγάπη της για το πιάνο και απέκτησε το πτυχίο πιάνου με τον βαθμό  Άριστα Παμψηφεί με Διάκριση, καθώς και το Δίπλωμα πιάνου «DIPLOMA OF LICENTIATESHIP IN PIANOFORTE» από το Πανεπιστήμιο του Thames Valley (Thames Valley University, London College of Music) με τον βαθμό Άριστα Παμψηφεί  και Διάκριση και δικαίωμα χρήσης του τίτλου L.L.C.M.    Η Αντιγόνη είναι επίσης απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και σήμερα εργάζεται παράλληλα ως Συμβολαιογράφος, ενώ αναπτύσσει ποικίλες δραστηριότητες και στον τομέα της Αγιογραφίας και της ζωγραφικής, για την οποία τιμήθηκε με το Πρώτο Βραβείο στον 37ο Πανευρωπαϊκό Διαγωνισμό.

1. Τι σημαίνει για σένα ο Μάνος Χατζιδάκις, ο Λάκης Παπαδόπουλος και φυσικά τι σχέση έχουν μεταξύ τους;

Toν Μάνο Χατζιδάκι τον θαυμάζω πάρα πολύ, τόσο ως προς τα μοναδικά καλλιτεχνικά του ταλέντα όσο και ως προσωπικότητα. Παρόλο που δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω, έχω διαβάσει και έχω μελετήσει πολλά πράγματα γι’ αυτόν και για την φιλοσοφία ζωής που είχε, και μπορώ να πω ότι είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που θα έθετα ως πρότυπο στους μουσικούς μου στόχους. Δυναμικός, με την πραγματική έννοια του όρου και όχι κατ’ επίφαση, ασυμβίβαστος, με ηθικές αρχές και ανάστημα, δεν δίσταζε να τα βάζει με τους πάντες και τα πάντα, προκειμένου να υπερασπιστεί το δίκαιο και το σωστό, έτσι όπως το είχε στο μυαλό του. Αγαπούσε την μουσική και την τέχνη, και δεν τα «χρησιμοποιούσε». Ήταν αγνός και αυθεντικός και σιχαινόταν την υποκρισία και τα κυκλώματα.

Ο Λάκης Παπαδόπουλος είναι αναμφισβήτητα ένας μεγάλος καλλιτέχνης, τολμηρός, απρόβλεπτος, δημιουργός πολλών διαχρονικών τραγουδιών, με μια προσωπικότητα ξεχωριστή και ο οποίος πέρα από το εμπορικό κριτήριο καθοδηγείται στις μουσικές του επιλογές από την μεγάλη αγάπη του στην μουσική και τα μουσικά ακούσματα που έχουν σημαδέψει τον ίδιο. Έχει κρίση, μεγάλη εξυπνάδα, αλάνθαστη διαίσθηση στην επιλογή των ερμηνευτών που αποφασίζει να αναδείξει με τα τραγούδια του και γενικότερα έχει μια μοναδική προσωπικότητα που συνδυάζει όλο αυτό το ταλέντο που έχει με την παιδική του αγνότητα και την έντονη αποφασιστικότητά του, δεν επηρεάζεται και έχει αφήσει το δικό του στίγμα στον μουσικό χώρο.

Η τρίτη δισκογραφική δουλειά της Αντιγόνης Κατσούρη πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με τον Λάκη Παπαδόπουλο (Λάκη με τα ψηλά ρεβέρ), με τον οποίο, με μεγάλη αγάπη και μεράκι, υπογράφουν την συμπαραγωγή σε δώδεκα διαμάντια του διαχρονικού γαλλικού τραγουδιού που “επεξεργάστηκαν” και ερμήνευσαν με την δική τους ματιά και ενορχηστρωτική προσέγγιση, σε ένα μοναδικό cd με τίτλο “Rendez-Vous” (Ραντεβού) που κυκλοφορεί από την δισκογραφική εταιρεία Final Touch & Cobalt (πρώην Universal).

2. Όπως λένε και οι Γάλλοι Le malheur des uns fait le bonheur des autres. Τι σημαίνει για σένα  ευτυχία και πώς μας το περνάς μέσα από τον νέο σου δίσκο και συγκεκριμένα, μέσα από το κομμάτι ”Le bonheur”  (όπου να προσθέσουμε ότι είναι μια συνεργασία με τον Λάκη Παπαδόπουλο).

Ευτυχία για μένα είναι το να μπορώ να ξυπνάω το πρωί και να έχω δίπλα μου τους ανθρώπους που αγαπάω και με αγαπάνε! Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό από το να νιώθεις την καρδιά και την ζωή σου γεμάτη με αγάπη. Όταν αυτό συνδυάζεται και με κάποιες άλλες παραμέτρους, όπως είναι η υγεία, ένα αξιοπρεπές περιβάλλον και συνθήκες διαβίωσης, μια ασχολία που να σου αρέσει και να σε «γεμίζει», δραστηριότητες που να σε ευχαριστούν, τότε πρόκειται σίγουρα για μια ολοκληρωμένη προσωπική ευτυχία.
Το θέμα είναι πως η ευτυχία πρακτικά δεν μπορεί ποτέ να είναι απόλυτη, όταν ξέρεις ότι υπάρχει τόση θλίψη, πείνα, δυστυχία, πόνος και βάσανα σ’ αυτό τον κόσμο, στους ανθρώπους, τα φυτά και τα ζώα του πλανήτη. Προσωπικά όλη αυτή η δυστυχία των άλλων με θλίβει και με επηρεάζει πολύ.
Το τραγούδι Le Bonheur, σε μουσική του Μάνου Χατζιδάκι, το οποίο ερμηνεύουμε με τον Λάκη Παπαδόπουλο στο πολύ πρόσφατο cd που κυκλοφορήσαμε, με τίτλο «Ραντεβού», έχει εξαιρετικούς στίχους, γραμμένους από τον Marcel Eugene Ageron, που θα σας παραθέσω εδώ σε μετάφραση, γιατί πραγματικά προσεγγίζει απόλυτα το τι σημαίνει πραγματική ευτυχία, στα μάτια ενός ανθρώπου που αγαπάει. Λέει λοιπόν «Θα ήθελες μέσα από τα χέρια σου να μου προσφέρεις όλο τον κόσμο, για να με κάνεις ευτυχισμένη, θα ήθελες να μου προσφέρεις μυθικές περιουσίες, αλλά δεν έχω ανάγκη τίποτα από αυτά. Η ευτυχία είναι ένα λουλούδι στο αυτί μου, είναι το τραγούδι ενός πουλιού το πρωί, είναι η καρδιά μου που επινοεί θαύματα ακόμα και όταν δεν μου λες κουβέντα. Η ευτυχία είναι το στόμα σου στο δικό μου, είναι η άμμος που κυλάει ανάμεσα στα χέρια μου, είναι ο φόβος μου, όταν σε περιμένω να ξαναρθείς, και η χαρά μου, όταν ξαναέρχεσαι. Αυτή την ευτυχία που μου δίνεις μέσα στη ζωή, την περίμενα πολύ καιρό και ήδη ξέρω ότι τίποτα και κανένας δεν θα μπορούσε να μου δώσει τόσο πολλά. Η ευτυχία είναι η ημέρα που με ξυπνάει, είναι ο ουρανός που τον βλέπω πάνω από τα δέντρα, η ευτυχία είναι να παρατάω κάθε όνειρο που είχα χθες, γι αυτό που θα μου φέρεις εσύ. Η ευτυχία είναι ο απόηχος ενός ρεφραίν, είναι η τύχη μου να ζω δίπλα σου. Η ευτυχία είναι απλά ότι σ’ αγαπάω κι ότι μ’ αγαπάς κι εσύ τόσο όσο κι εγώ!»

3. Ποιος είναι ο ήχος εκείνος που σου φέρνει στο μυαλό την οικογένεια, την παιδική ηλικία και τον πρώτο έρωτα;

Ο ήχος του πιάνου! Είναι μια ερώτηση στην οποία εύκολα μπορώ να απαντήσω, αφού το πιάνο, από τα πρώτα παιδικά μου χρόνια, είχε κυρίαρχο ρόλο στην ζωή και την δική μου και της οικογένειάς μου. Επίσης, μου έρχεται στο μυαλό ο ήχος ενός παιχνιδιού – καρουζέλ, που κάθε πρωί η μητέρα μου μου έβαζε για να ξυπνήσω, αντί για ξυπνητήρι, και γέμιζε το δωμάτιο με μια γλυκιά μελωδία που ακόμα ηχεί στα αυτιά μου!

4. Θέλω να μου πεις πως ένιωσες όταν κράτησες για πρώτη φορά μικρόφωνο και πως ήταν όταν έπιασες στα χέρια σου τον πρώτο σου δίσκο.

Όταν κράτησα στα χέρια μου τον πρώτο μου δίσκο, το Ουράνιο Τόξο, μπορώ να πω πως ένιωσα μεγαλύτερο δέος και ενθουσιασμό από όταν έπιασα για πρώτη φορά το μικρόφωνο! Ήταν ένα cd το οποίο είχα δουλέψει με μεγάλη αγάπη και μεράκι, που σήμαινε πάρα πολλά για μένα και το οποίο σηματοδοτούσε και την αρχή της καριέρας μου. Ήταν η ανταμοιβή των κόπων μου και η υπόσχεση για το μέλλον που είχα ονειρευτεί.
Η πρώτη φορά πάλι που ήρθα σε επαφή με το μικρόφωνο, μου προκάλεσε μια αμηχανία. Είχα συνηθίσει μέχρι τότε να εκφράζομαι περισσότερο με το πιάνο παρά με την φωνή μου, και η πρώτη επαφή με το μικρόφωνο δεν ήταν αποτέλεσμα στοχευμένης δουλειάς, αλλά μια διερεύνηση και μια δοκιμή όχι τόσο για τις φωνητικές μου ικανότητες (στις οποίες έτσι κι αλλιώς πίστευα), όσο για το αν έχω διάθεση να ασχοληθώ με αυτό ή όχι. Αμέσως μόλις το έκανα βέβαια με συνεπήρε, και η άμεση ανταπόκριση του κόσμου αλλά και η δική μου διαίσθηση σε λίγα λεπτά είχαν κάνει αυτή την αμηχανία παρελθόν.

5. Πολλές συνεργασίες, μικρά ή μεγάλα ονόματα, που πέρασαν, σε άγγιξαν και σίγουρα σου άφησαν μια όμορφη “κληρονομιά”. Υπήρχε κάποια που αγάπησες ή κράτησες περισσότερο μέσα σου;

Όπως το είπες, όλες οι συνεργασίες είναι σημαντικές, άσχετα αν έχει να κάνει με ένα πρόσωπο περισσότερο ή λιγότερο διάσημο στον χώρο. Δεν θα ήθελα να αδικήσω κάποιον, ξεχνώντας να αναφερθώ σ’ αυτόν. Από όλους κάτι έχεις να πάρεις και σε όλους κάτι έχεις να δώσεις, όπως και η επικοινωνία και οι συνεργασίες που πραγματοποιούνται σε κάθε τομέα της ζωής μας. Είναι μια συνεχής αλληλεπίδραση και έχω μάθει πολλά πράγματα από όλους, θετικά και αρνητικά.

6. Μίλησε μου για την συνεργασία σου με τον Λ.Παπαδόπουλο και φυσικά για την νέα σου δισκογραφική δουλειά.

Με τον Λάκη Παπαδόπουλο, εκτός από τις εμφανίσεις επί σκηνής, έχουμε συνεργαστεί δισκογραφικά και στο δεύτερο cd μου «Ένα χαμόγελο για το αύριο», με το τραγούδι «Ζηλεύουνε τους τολμηρούς», το οποίο τραγουδάμε ντουέτο, και στο γαλλόφωνο cd «Ραντεβού» που κυκλοφορήσαμε πολύ πρόσφατα, με δώδεκα τραγούδια του κλασικού γαλλικού ρεπερτορίου (Aznavour, Gainsbourg, Francoise Hardy, Gilbert Becaud κτλ), τα οποία ερμηνεύουμε επίσης μαζί. Είναι μια ξεχωριστή συνεργασία και νιώθω πολύ μεγάλη χαρά για το ότι μου δόθηκε αυτή η σημαντική ευκαιρία να δουλέψουμε μαζί με τον Λάκη Παπαδόπουλο, ένα άτομο που εκτιμώ και θαυμάζω στον χώρο. Ο Λάκης αγαπάει το παλιό καλό τραγούδι, έχει πολλές γνώσεις γύρω από τα τραγούδια παλιότερων δεκαετιών και μας ενώνει, εκτός από όλα τα άλλα, αυτός ο ζήλος και η μεγάλη επιθυμία που έχουμε να υπηρετούμε την καλή μουσική. Το cd «Ραντεβού» έχει ήδη ακουστεί αρκετά στο ραδιόφωνο, από ανεξάρτητους περισσότερο σταθμούς, και πιστεύω πως έχει ακόμα πολύ μέλλον και δρόμο μπροστά του, γιατί και τα δώδεκα τραγούδια που περιλαμβάνει είναι διαχρονικά και δουλεμένα με μεγάλη αγάπη. Αξίζει να τους δοθεί προσοχή, γιατί είναι κάτι πραγματικά διαφορετικό, μελωδικό και δυνατό.

7. Το τραγούδι θέλει κόπο, χρόνο, ταλέντο και σίγουρα όση αγάπη μπορείς να του δώσεις. Καταφέρνεις όμως να τα συνδυάζεις και με ένα δύσκολο επάγγελμα, όπως αυτό της νομικής. Υπάρχει ισορροπία και πόσος χρόνος μένει για μιαν ανάσα;

Μερικές φορές δεν μένει καθόλου χρόνος! Είναι και η μουσική και η συμβολαιογραφία επαγγέλματα απαιτήσεων. Θέλουν το καθένα αφοσίωση, μελέτη συνεχή, ενημέρωση, χρόνο! Ανάλογα με τις συνθήκες, άλλες φορές υπάρχει περισσότερη ισορροπία και άλλες λιγότερη. Από την στιγμή όμως που τα έχω επιλέξει και τα δύο, κοιτάω να τα συνδυάσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο κάθε φορά, αντιμετωπίζοντας τις σχετικές απώλειες, που είναι λογικό να υπάρχουν ορισμένες φορές, αλλά δεν με φοβίζουν. Όλα γίνονται αργά ή γρήγορα, αρκεί να υπάρχει καλή θέληση και αγάπη για αυτά με τα οποία καταπιάνεσαι! Άλλωστε η όλη διαδικασία, από την αρχή κιόλας, από την στιγμή δηλαδή που έπρεπε να μελετάω με τις ώρες, ατελείωτα, και για τα νομικά και για την μουσική, και για τις αντίστοιχες εξετάσεις που είχα να δώσω και να περάσω στο παρελθόν, με έμαθε πως όσο δύσκολος και αν είναι ο συνδυασμός, το αποτέλεσμα δείχνει, εκ των πραγμάτων, ότι είναι εφικτός. Αν δεν ήταν, δεν θα είχε γίνει εξαρχής.