SHARE

Οι Damnation Project είναι μια τετραμελή μπάντα με έδρα την Καβάλα που ιδρύθηκε το 2009. H μπάντα αποτελείται από τον Γιάννη Δεγδέκη στη φωνή και στις κιθάρες, τον Μάνο Σκαραμαγκά στα πλήκτρα και στο πιάνο, τον Γιώργο Μελίτο στο μπάσο, και τον Βασίλη Γάντσιο στα τύμπανα.

  • Αρχικά πείτε μας 2 λόγια πως δημιουργήθηκαν οι The Damnation Project;

Οι Damnation Project ξεκίνησαν πριν 8 χρόνια από 4 φίλους με σκοπό τη καθαρή διασκέδασή τους στο στούντιο και σιγά σιγά την έκφραση και εξωτερίκευση κάποιων πραγμάτων που είχαν κρατημένα για χρόνια μέσα τους. Βάλαμε σκοπό να παίξουμε καλή μουσική με βάση το progressive και πιστεύω το καταφέραμε!

  • Ο νέος σας δίσκος με τίτλο Reflections κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη. Πείτε μας λίγα λόγια για αυτόν το δίσκο.

Reflections AtworkΕίναι το 3° άλμπουμ της μπάντας, κυκλοφορεί για πρώτη φορά ανεξάρτητα, και είναι ένα concept album που αποτελείται από 2 μέρη, ένα πιο μαλακό και ένα ας πούμε πιο μέταλ, πιο άγριο. Ηχογραφήθηκε στη Καβάλα από τα τέλη του 14 μέχρι τις αρχές του 16, και κυκλοφόρησε τον Οκτώβρη του ίδιου χρόνου. Συμμετέχουν αρκετοί μουσικοί και γενικά είναι μια προσεγμένη δουλειά για την οποία είμαστε πολύ υπερήφανοι!

  • Πόσο καιρό κράτησε η δημιουργία του και πόσοι βοήθησαν σ αυτό;

Μας πήρε 1μισι χρόνο και άπειρες ώρες μίξης μέχρι το σωστό αποτέλεσμα. Πολύς κόσμος πέρασε από το στούντιο να βάλει το λιθαράκι του για να βγει το τελικό αυτό ηχητικό αποτέλεσμα. Περίπου 10 μουσικοί σίγουρα…

  • Τι έχετε αλλάξει στο νέο άλμπουμ σε σχέση με τις προηγούμενες σας δουλειές;

Το γεγονός ότι 6 μήνες μετά την κυκλοφορία του έχουμε άπειρες αποθεωτικές κριτικές, χωρίς μάλιστα να έχουμε δώσει ούτε μισή συναυλία, τα λέει όλα! Είναι κλάσεις ανώτερο σε επίπεδο αισθητικής, εξώφυλλου, παραγωγής, και νομίζω ότι αν και οι συνθέσεις οι περισσότερες είναι παλιές, πολύ μεγάλο ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι μεγαλώνοντας, ωριμάσαμε και μπορούμε να «ντύσουμε» με πιο κατάλληλο τρόπο τη κάθε σύνθεση μέχρι να πάρει τη τελική μορφή της σαν κομμάτι. Φυσικά σε αυτό το δίσκο είχαμε και ένα μεγάλο μέντορα στη παραγωγή, τον Τασο Καραπαπάζογλου, που μας κατεύθυνε σωστά και πατούσε όλα τα κουμπάκια στη κονσόλα… Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε τις ξεχωριστές «πινελιές» που έβαλαν οι 5-6 quest μουσικοί που έπαιξαν σε κάποια κομμάτια μας και πραγματικά τα απογείωσαν. Οπότε, ναι, μπορώ να πω το 3ο άλμπουμ ξεχωρίζει από τα προηγούμενα για τους λόγους που ανέφερα

  • Ποια στοιχεία χαρακτηρίζουν τη μουσική σας;

Αν και αρχίσαμε τη καριέρα μας σαν ένα σχήμα που προσπάθησε να συνδυάσει τον ανατολίτικο ήχο με το progressive και ως ένα βαθμό το καταφέραμε με επιτυχία, αυτό έχει περάσει σιγά σιγά στο παρελθόν. Πλέον μας χαρακτηρίζει η απλότητα και η συνεχής αίσθηση αυτού που εγώ προσωπικά ονομάζω, «συναισθηματικό progressive». Δηλαδή να μεν παίζω αυτό το είδος αλλά όχι πάντα με πολλές και κουραστικές αλλαγές, Περισσότερο προσπαθώντας να αγγίξω τη ψυχή του ακροατή μέσα από ήχους και δομές πιο απλές και πιο «συγκινητικές». Πρώτοι διδάξαντες σε αυτό ήταν οι Pink Floyd, και γι αυτο το λόγο η αναγνώριση τους είναι παγκόσμια. Δεν νομίζω να υπάρχει ενήλικας σήμερα που να μην γνωρίζει έστω ένα κομμάτι τους…

  • Μια στιγμή απόλυτης ικανοποίησης που έχετε ζήσει ως σχήμα;

Όταν διαβάζουμε δισκοκριτικές από μεγάλα σάιτ και γνωστούς αυστηρούς και ακριβοδίκαιους κριτικούς οι οποίοι έχουν καταλάβει το νόημα της μουσικής μας και γράφουν πολύ καλά λόγια για εμάς. Επίσης όταν σε κάποια λάιβ μετά το πέρας της συναυλίας έρχεται κόσμος και μας συγχαίρει για αυτό που κάνουμε.

  • Ποιοι είναι οι ιδανικοί ακροατές για εσάς;

Αυτοί που δεν θα μείνουν στα λόγια και θα έρθουν και στο λαίβ για να δουν τι πραγματικά μπορεί να κάνει αυτή η παρέα on stage.

  • Τι σχέδια έχετε για το μέλλον;

Να ξεκινήσουμε λάιβ και πάλι και να αρχίσουμε από φθινόπωρο του 2017 τη προπαραγωγή του 4ου άλμπουμ.

  • Είστε ικανοποιημένοι με την σημερινή κατάσταση στην Ελληνική Μουσική σκηνή;

Φυσικά και όχι. Οι σκληρές οικονομικές συνθήκες δεν αφήνουν τη μουσική να ταξιδέψει. Δεν υπάρχει δισκογραφία, δεν υπάρχουν μαγαζιά για λάιβ, ο κόσμος δεν έχει χρήματα να στηρίξει μία μπάντα, οι γονείς δεν έχουν τη δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στα ωδεία και πάει λέγοντας. Τίποτα δεν δουλεύει πια σε αυτή τη χώρα, γιατί να υπάρχει μουσική σκηνή άλλωστε;….

  • Πιστεύετε ότι υπάρχουν καλλιτέχνες που αδικούνται;

Όχι. Πιστεύω ότι ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει. Και εμείς είμαστε εδώ που είμαστε και όχι πιο ψηλά γιατί δεν το κυνηγήσαμε παραπάνω. Δεν το βάλαμε πρώτη προτεραιότητα στη ζωή μας. Δεν φταίνε οι άλλοι, το σύστημα, οι ελοχιμ κ οι νεφελίμ, παρά μόνο ο ευατός μας!

  • Τι θ’ αλλάζατε σαν σχήμα για την επόμενη σας δισκογραφία;

Ίσως παίξουμε λίγο παραπάνω μπλουζ…. Αυτή η αιώνια καψούρα που χωράει παντού!

  • Ποια μηνύματα θέλετε να περάσετε στο κόσμο μέσα από τα τραγούδια σας;

Κανένα μήνυμα. Απλά ακούστε τη μουσική μας και περάστε καλά, Η ζωή είναι απλή μην την κάνουμε πολύπλοκη!