Explosions In The Sky: Σύντομο βιογραφικό

Explosions In The Sky: Σύντομο βιογραφικό

0
SHARE

Σχεδόν 20 χρόνια στο δρόμο, οι θρυλικοί Explosions In The Sky γεννήθηκαν στο Όστιν της πολιτείας του Τέξας κατά τη διάρκεια του δεύτερου μισού της δεκαετίας του ’90. Η συναρπαστική πορεία τους καταμεσής της ηλεκτρικής ζούγκλας αρχίζει να καταγράφεται με κάθε επισημότητα τη στιγμή που οι συμπατριώτες τους ήρωες της drone-pop, The American Analog Set μαγεύονται από το παρθενικό sold-out CD-R demo τους, “How Strange, Innocence” και το παραδίδουν στην Temporary Residence Limited αυτοπροσώπως και συνοδεία ενός ιδιόχειρου σημειώματος που κατά λέξη γράφει: “This totally fucking destroys”… Ήταν η αρχή της επικής διαδρομής τους στον πλανήτη ενός instrumental indie rock που κατέκτησε όλους μας ως Post-Rock. Ένα ιδίωμα που είδε το φως της ζωής στα βάθη του πειραματικού σωλήνα από τις στάχτες του kraut, του ambient και του progressive, ενώ το space rock σε ανέβαζε Eight Miles High την ίδια στιγμή που σε πέταγε για πάντα στα Τάρταρα της Κόλασης: ήταν ο ορισμός του Πειραματισμού στη Rock.

Οι μυημένοι μίλησαν για μια Αποκάλυψη και αίφνης τοποθέτησαν τους Explosions In The Sky δίπλα στους Μύθους της περιόδου Godspeed You! Black Emperor και Mogwai. Δεν διαψεύστηκαν. «Those Who Tell the Truth Shall Die, Those Who Tell the Truth Shall Live Forever» (2001), «The Earth Is Not a Cold Dead Place» (2003), «All of a Sudden I Miss Everyone» (2007), όλα τους αριστουργήματα που χαράχτηκαν ανάγλυφα στις ψυχές μιας ολόκληρης γενιάς, οι εκπρόσωποι της οποίας ανέβασαν τους EITS στους Εφτά Ουρανούς προσδίδοντάς τους ένα ανεπανάληπτο cult following: με τους GY!BE ακόμα σε hiatus, ήταν οι απόλυτοι κυρίαρχοι στο «Υπνωτικό» Βασίλειο των Επαναλαμβανόμενων Ηχητικών Εκρήξεων.2 Φλεβάρη του 2008 κι ενώ τα Εξάρχεια καίγονται, οι Explosions In The Sky αποβιβάζονται για πρώτη φορά στην Αθήνα και πραγματοποιούν ένα ανεπανάληπτο sold out live show στο AN Club, η αδρεναλίνη του οποίου ίσως και να λούζει ακόμη τους τυχερούς παρευρισκόμενους: ήταν μια γροθιά στο στομάχι από την οποία έκανες μήνες να συνέλθεις.

Το “Take Care, Take Care, Take Care” κυκλοφόρησε το 2011 κι επιβεβαίωσε πως πλέον οι τύποι ήταν ό,τι πιο συναρπαστικό συνέβαινε στο post-rock. Δίκαια τα τελευταία χρόνια μονοπωλούσαν τις σημαντικότερες σκηνές και τα μεγαλύτερα φεστιβάλ του γήινου κόσμου μας. Σε έπιαναν στο ύπνο κι έβγαζαν στον αέρα ακόμα και τα πιο καλά κρυμμένα ηχητικά όνειρά σου, ανέβαζαν το είδος όλο και πιο ψηλά, σε ύψη μάλλον δυσθεώρητα για κατοπινούς επιγόνους.Σου τα είπαν όλα με τρόπο απόλυτα καθηλωτικό κι ενώ ψαχνόσουν να καταλάβεις από πού σου ήρθε, αυτοί τράβηξαν ακόμα περισσότερο το σκοινί: «Prince Avalanche» (2013), «Lone Survivor» (2014), «Manglehorn (2015) και τα παιδιά πλέον πάνε μόνο σινεμά, καθώς όλα τους είναι Original Soundtracks και μόνο. Mια μακρά περίοδος αναμονής για τους απανταχού οπαδούς που πλέον τους έχουν τοποθετήσει στα εικονίσματα ξεκινά και μάλλον φαντάζει ατέλειωτη…

Απουσία νέου υλικού, αποστάσεις από ζωντανές εμφανίσεις, απομόνωση στο ενδιάμεσο και σποραδικά μηνύματα στον επίσημο ιστοχώρο τους πως όλα είναι καλά και έχε υπομονή καθώς τώρα είναι Περίοδος Δημιουργίας και μόνο και βλέπει το φως της ζωής Νέο Υλικό… Κράτησε κάμποσα χρόνια… Μέχρι τις μέρες μας.Και η Μεγάλη Επιστροφή είναι Τώρα, συντελείται μπρος στα μάτια σου, είναι καταιγιστική και μόνο πλάκα δεν είναι.Το The Wilderness είναι το ολοκαίνουριο άλμπουμ των Explosions In The Sky που κυκλοφόρησε ανήμερα Πρωταπριλιά, σαν ψέμα. Από τότε που διέρρευσε μέρος του, όλοι μιλούν για ό,τι πιο συγκλονιστικό έφτιαξαν ποτέ, για το απόλυτο αριστούργημά τους μέσω του οποίου ξαναγράφουν Ιστορία με ένα υλικό που αποτυπώνει την καλύτερη στιγμή μιας καθόλα εδραιωμένης μπάντας που, παρ’ όλα αυτά, καταφέρνει να σε κάνει να παραδεχτείς πως, δε μπορεί, αυτό Συμβαίνει Τώρα.

Πόσοι μπορούν να το κάνουν αυτό όταν έχουν ήδη 20 χρόνια καριέρας στις πλάτες τους; Πόσοι μπορούν να σου προσφέρουν απλόχερα καθαρά εφηβικό ενθουσιασμό όταν διανύουν μια κατεξοχήν περίοδο ωριμότητας; Σε αυτό το άλμπουμ, οι Explosions In The Sky συμπράττουν για πρώτη φορά με συμπαραγωγό τον μακροχρόνιο συνεργάτη τους, John Congleton (βραβευμένος με Grammy).

Από την ηλεκτρονική υφή του πρώτου κομματιού μέχρι την ατμοσφαιρική διάλυση του πιο κοντινού “Landing Cliffs”, το “The Wilderness” είναι μια επιθετικά μοντέρνα και ορθή δουλειά, αναμφισβήτητα το πιο προχωρημένο άλμπουμ των Explosions In The Sky. Ένα άλμπουμ όπου η shoegaze, ο ηλεκτρονικός πειραματισμός, η κατεστραμμένη από την punk dub, το noise, η ατμοσφαιρική folk καταφέρνουν να συνυπάρξουν χωρίς ίχνος τεχνάσματος και δίνουν συνοχή σε μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές όλης της εκτεταμένης δισκογραφίας του συγκροτήματος -των “ορθών” άλμπουμ τους αλλά και των soundtracks πολλών ταινιών.

Η προοδευτική ατμόσφαιρα ενός νέου Peter Gabriel, ο θριαμβευτικός ρομαντισμός των The Cure στην δόξα τους και οι πιο μελαγχολικές στιγμές των Fleetwood Mac, αποτελούν χαρακτηριστικά του παράξενα όμορφου “The Wilderness”. Αν το “The Earth Is Not A Cold Dead Place” ήταν το άλμπουμ που καθόρισε την καριέρα των Explosions In The Sky, τότε το “The Wilderness” είναι το (επανα)καθοριστικό άλμπουμ του συγκροτήματος.