Home New Songs Νίκος Γιακουμάκης “Στην Υγειά σου” & “Στάχτες” | Νέες Live ηχογραφήσεις

Νίκος Γιακουμάκης “Στην Υγειά σου” & “Στάχτες” | Νέες Live ηχογραφήσεις

0
SHARE

Στην καρδιά του καλοκαιριού, ο τραγουδοποιός Νίκος Γιακουμάκης, έρχεται με δύο νέες live ηχογραφήσεις και δύο νέες συνεργασίες.

Στο πρώτο κομμάτι με τίτλο “Στην Υγειά σου“, ο καλλιτέχνης υπογράφει τη μουσική, ενώ τους στίχους γράφει η γνωστή στιχουργός και συγγραφέας Ντέπη Χατζηκαμπάνη. η οποία όπως αναφέρει «Πλέκει στίχους με το βελονάκι της ψυχής».

Στο δεύτερο κομμάτι με τίτλο “Στάχτες“, όπου θίγεται το ευαίσθητο θέμα της πρόσφατης τραγικής πυρκαγιάς στην Αττική, που είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια δεκάδων ζωών, ο τραγουδοποιός γράφει τη μουσική και διασκευάζει σε στίχους το ποίημα της Τίνας Λάσκαρη.

Στην Υγειά σου

Άδειο το βράδυ,
με έχει βάλει
ο έρωτας σου στο σημάδι.

Χιλιάδες όνειρα είχα πλάσει με εσένα
μα έμεινα μόνος να μετράω απωθημένα

Γιατί να δύσεις;
ποιος τις αγάπες
μετατρέπει σε αναμνήσεις;

Πολλά τσιγάρα
και συντροφιά μου
μία παμπάλαιη κιθάρα

θ αλλάξω πλάνο, απ΄τα συντρίμμια μου θα αναδυθώ επάνω
θα ξαναζήσω (κι) όσα με γκρέμισαν (τώρα) θα τα γκρεμίσω

Δες ξημερώνει,
έφυγε η νύχτα απ΄της ψυχής μου την οθόνη
Χαμογελάω, αλλάζω δρόμο κι ας μη ξέρω που θα πάω
Σ΄αφήνω πίσω, όλα όσα έχασα (ξανά) θα τ’ αποκτήσω

και τώρα γεια σου, πίνω άσπρο πάτο τα όνειρα μου… στην υγεια σου…

Ανούσια βράδια,
αναζητάω
τα φιλιά σου τα ρημάδια

το μέλλον μου είχα θεμελιώσει με εσένα
κι είχα σε δέντρο τα αρχικά μας χαραγμένα.

Γέμισες πέτρες
αντί για τόξα
του έρωτα μας τις φαρέτρες

και τις πετούσες
πάνω στο τζάμι
της καρδιάς μου και γελούσες

Μα δε θα σπάσω, σε μια νέα αγκαλιά θα σε ξεχάσω
θα ξαναζήσω (κι) όσα με τσάκισαν (τώρα) θα τα τσακίσω.

Δες ξημερώνει,
έφυγε η νύχτα απ΄της ψυχής μου την οθόνη
Χαμογελάω, αλλάζω δρόμο κι ας μη ξέρω που θα πάω
Σ΄αφήνω πίσω, όλα όσα έχασα (ξανά) θα τ’ αποκτήσω

και τώρα γεια σου, πίνω άσπρο πάτο τα όνειρα μου… στην υγεια σου…

Στάχτες

Εκεί που έχτιζες με όνειρα αναμνήσεις
ηλιοβασιλέματα μετρούσες κάθε δύση
των παιδιών σου οι φωνές, σαν μελωδίες γλυκές
γέμιζαν με ζωή την κάθε σου πνοή.
Μια πένθιμη του Ιουλίου ημέρα
χρειάστηκε να τα κάνει όλα πέρα.

Τώρα μυρίζει θάνατος.
Τώρα ακούς μαύρη σιωπή.

Ζωή αγνοούμενη, ζωή νεκρή
χάθηκε στις στάχτες.
Το χαμόγελο σταμάτησαν
παράνομα οι φράχτες.
Τίποτα δε θα ‘ναι ίδιο πια
δεν έχω αυταπάτες.

Ύστερα ήρθε η άλλη μέρα
που άνθρωποι αλληλέγγυα
προτάξανε τα στήθη, σου στάθηκαν στη θλίψη.
Και σου μιλώ για ανθρωπιά όλοι μαζί αγκαλιά.
Φόρος τιμής σε εκείνη τη παρέα
που αγκαλιασμένοι έφυγαν τη νύχτα τη μοιραία

Σ’ εκείνη τη μητέρα
που έδωσε τη ζωή της.
Σ’ εκείνο τον πατέρα
που έφυγε μαζί της.

Ζωή αγνοούμενη, ζωή νεκρή
χάθηκε στις στάχτες.
Το χαμόγελο σταμάτησαν
παράνομα οι φράχτες.
Τίποτα δε θα ‘ναι ίδιο πια
δεν έχω αυταπάτες.